<h2>H ΚΟΥΠΙΤΣΑ</h2><p>ΧΩΡΙΑΤΙΚΗ ΤΑΒΕΡΝΑ  - Στην όμορφη Αρτεμισία, λίγο έξω από την Καλαμάτα. Μέσα στη φύση, κάτω από τους πλάτανους.</p><div class='bgslideshowmore'><a href='http://www.koupitsakalamata.gr/more.php?l=el&id=3008' >Περισσότερα...</a></div> <h2>H ΚΟΥΠΙΤΣΑ</h2><p>ΧΩΡΙΑΤΙΚΗ ΤΑΒΕΡΝΑ  - Στην όμορφη Αρτεμισία, λίγο έξω από την Καλαμάτα. Μέσα στη φύση, κάτω από τους πλάτανους.</p><div class='bgslideshowmore'><a href='http://www.koupitsakalamata.gr/more.php?l=el&id=3008' >Περισσότερα...</a></div> <h2>H ΚΟΥΠΙΤΣΑ</h2><p>ΧΩΡΙΑΤΙΚΗ ΤΑΒΕΡΝΑ - Στην όμορφη Αρτεμισία, λίγο έξω από την Καλαμάτα. Μέσα στη φύση, κάτω από τους πλάτανους.</p><div class='bgslideshowmore'><a href='http://www.koupitsakalamata.gr/more.php?l=el&id=3008' >Περισσότερα...</a></div>
Previous Next
Μνημεία

Τα κτίσματα της ιστορικής Μονής του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο Μελέ απέχουν 800 μέτρα ασφαλτοστρωμένου δρόμου από το χωριό, όπου υπάρχουν ερείπια από τη Μεσαιωνική σχολή Μελέ και τα Δημάκεια Εκπαιδευτήρια, στα οποία δίδαξαν σπουδαίοι καθηγητές και ιεράρχες και φοίτησαν μεγάλα ονόματα όπως ο Μπενάκης, ο Μελετόπουλος κ.ά. Κατάλοιπο εκείνων των εκπαιδευτηρίων είναι το σημερινό σχολείο της Αρτεμισίας, στο οποίο πλέον δε φοιτούν μαθητές και χρησιμοποιείται για διάφορες εκδηλώσεις.

Η Κάτω Χώρα, όπου υπάρχουν αξιόλογα μνημεία, με ερείπια από παλαιά κτίσματα.

Στο Βόλιμνο υπάρχουν ερείπια του ναού της Λιμνάτιδας Αρτέμιδας. Από εκεί ξεκίνησαν οι πολύχρονοι Μεσσηνιακοί πόλεμοι, που κατέληξαν στην κατάληψη των Μεσσηνίων από τους Σπαρτιάτες. Η πρώτη πόλη που υποτάχθηκε ήταν η Άνθεια, το προπύργιο της Μεσσηνίας προς τη Λακεδαίμονα στην σημερινή Θουρία. Ο έφορος αρχαιοτήτων ελληνιστής Λουδοβίκος Ρος, επισκέφτηκε το 1838  τον αρχαιολογικό χώρο στον Βόλιμνο και άφησε τις μαρτυρίες του σε ειδική αναφορά.

Η Χορηγόσκαλα ,είναι τοποθεσία ηρωισμού και θυσίας Ελληνίδων γυναικών , από την ευρύτερη περιοχή της Καρύταινας και των Σαμπάζικων,  οι οποίες προκειμένου να γλυτώσουν από την αρπακτική μανία των Τουρκοαιγυπτίων προσπάθησαν να βρουν ασφαλές καταφύγιο στη Μεγάλη Αναστάσοβα και τα υπόλοιπα Πισινά Χωριά . Στις 21 Μαΐου 1826,εγκλοβίστηκαν στη Χορηγόσκαλα  και προτίμησαν να πέσουν στο γκρεμό παρά να συλληφθούν. Βρίσκεται  στα μεθόρια της Αρτεμισίας (Τσερνίτσας) , της Νέδουσας (Μεγάλης Αναστάσοβας) και Δυρραχίου . Συγκεκριμένα βρίσκεται στο Β.Δ μέρος της Αρτεμισίας , Νότια της Νέδουσας , και Νοτιοανατολικά του Δυρραχίου, 30 λεπτά με τα πόδια μετά το εξωκλήσι του Αγίου Νικήτα .Είναι ορατή από τα περισσότερα σημεία ανάμεσα στο 18ο  και 30 ο χιλιόμετρο της Εθνικής οδού Καλαμάτας –Αρτεμισίας - Σπάρτης .

Το πέτρινο εξάτοξο γεφύρι στη θέση Άγιος Πολύκαρπος ή Λαγού χάνι ή ποταμιά. Είναι πανέμορφο εντυπωσιακό γεφύρι με ομοιόμορφα και ισομεγέθη τόξα χτισμένο το 1901 με την χαρακτηριστική γκρίζα πέτρα της περιοχής,  μοναδικό στην Πελοπόννησο σύμφωνα με εκτίμηση του υπευθύνου καταγραφής τεκμηρίωσης πέτρινων γεφυριών Πελοποννήσου Θ. Χαμάκου, στις 14-3-2014.

Το πέτρινο δίτοξο γεφύρι του  Βυρού, ένα χιλιόμετρο μετά από το γεφύρι του Πολυκάρπου. 

Το πέτρινο μονότοξο γεφύρι της Ματζίνειας εκατό μέτρα μετά το γεφύρι του Βυρού. 

Ο Παραδοσιακός Νερόμυλος του Μίμη Γιαννόπουλου. Ο γνωστός  Μύλος του Ρεντίφη, ο οποίος βρίσκεται κάτω από το πανέμορφο εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος  Αρτεμίσιας, το οποίο ανακατασκευάστηκε εκ θεμελίων από τους Αδελφούς Γεώργιο, Παναγιώτη και Δημήτριο Γιαννόπουλο, μετά τους καταστρεπτικούς σεισμούς το 1986.   Το εκκλησάκι αυτό αποτελεί το όριο μεταξύ Αρτεμισίας και Αλαγονίας. Η πρόσβαση στο νερόμυλο του Ρεντίφη γίνεται με αυτοκίνητο ακολουθώντας την παράκαμψη στο 18 χιλιόμετρο της Ε.Ο. Καλαμάτας-Αρτεμισίας-Σπάρτης με κατεύθυνση την Αλαγονία και σε απόσταση 3 χιλιομέτρων. Άλλος εναλλακτικός τρόπος  με τα πόδια είναι ο ακόλουθος: Περνάμε  από το Γεφύρι του Αγίου Πολυκάρπου, προχωράμε προς  το γεφύρι της Ματζίνειας και ακολουθώντας το ημιονικό μονοπάτι βγαίνουμε στον  δρόμο προς Αλαγονία που προαναφέραμε. Μετά από 2 περίπου χιλιόμετρα φθάνουμε στο Νερόμυλο .Κατά τα χρόνια της κατοχής από τους ΓερμανοΙταλούς ο νερόμυλος αυτός μαζι με άλλους που λειτουργούσαν στην Περιοχή προσέφεραν μεγάλες υπηρεσίες και βοήθησαν πολύ στην αντιμετώπιση της πείνας των χωρικών , γιατί άλεθαν ότι αυτοί τους πήγαιναν (σιτάρι, καλαμπόκι , λούπινα , ρεβίθια ακόμη και βαλανίδια) .Ο νερόμυλος αυτός συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το  1965 ,οπότε διέκοψε τη λειτουργία του .Πριν μερικά χρόνια ανακαινίστηκε από τον ιδιοκτήτη του  Μίμη Γιαννόπουλο και λειτουργεί μόνο την ημέρα της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Εκτάκτως λειτουργεί μετά από συνενόηση ,κυρίως για λογαριασμό διαφόρων συλλόγων που τον επισκέπτονται . 

Το παλιό Εργοστάσιο Ξυλοπριστήριο του Ταϋγέτου συντήρησε για 35 χρόνια αρκετές οικογένειες και το 1943 πυρπολήθηκε από τις ομάδες Αντίστασης, με αποτέλεσμα να φύγει η Ιταλική φρουρά. Για τον χώρο αυτό, που αποτελεί χώρο φυσικής ιστορίας για τον Ταΰγετο, πολλές προτάσεις και εξαγγελίες έχουν γίνει για την αξιοποίησή του.

Ο Άι-Γιώργης και το Λυκούριο όρος που δεσπόζει απέναντι από το χωριό. Εκεί υπήρχε το φυσικό οχυρό των Δενθιάδων στην αρχαιότητα, ενώ μέχρι σήμερα η περιοχή ονομάζεται Κάστρο. Στην κορυφή του γίνεται μετά το Πάσχα κάθε χρόνο πανηγύρι.

Τα παραδοσιακά πανδοχεία πάνω στο δρόμο για το Πέρα και την Καλαμάτα, για πεζούς και για άλογα.